หลายสิ่งหลายอย่างกำลังผ่านเข้ามาในวันแห่งความรัก และวันสำคัญเช่น วันมาฆบูชา ซึ่งมีความหมายทั้งสองอย่างเช่นกันคือ ความรัก วันวาเลนไทน์นั้นเป็นวันที่สำคัญของตะวันตก เป็นวันที่ระลึกถึงนักบุญวาเลนไทน์ ที่ตายในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ และนั้นก็เป็นที่มาของบุคลที่เสียสละ มาถึงวันนี้เรามาทำบุญกัน แล้วท่านจะสบายใจขึ้น ไม่ว่าวันนี้จะเป็นวันแห่งความรักของชาติใด เราก็ถือว่ามาทำบุญร่วมกันนะ…
จากสิ่งที่ได้ปรากฎนั้น เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ วันแห่งความรักของคนละทวีปได้มาบรรจบกันนั้นก็คือ วันแห่งความรักแบบวาเลนไทน์เดย์ กับวันแห่งความรักอีกวันก็คือ วันมาฆบูชา วันวาเลนไทน์มีความสำคัญก็คือ เป็นวันที่นักบุญวาเลนไทน์ได้เสียสละเพื่อมวลมนุษย์ชาติ โดยก่อนคริตสทศักราช 269 ปี ในสมัยนั้นเขาไม่นิยมให้แต่งงานกันในโบสถ์ แต่เซนต์วาเลนไทน์กลับให้คนภายนอกเข้ามาแต่งงานได้ซึ่งประเพณีรักแบบนี้มักจะถูกต่อต้าน แต่เซนต์ วาเลนไทน์กลับให้คนรักกันแบบนี้ได้ จากนั้นเซนต์วาเลนไทน์ถูกพวกโรมันจับตัวส่งไปขังและเขาก็ได้พบรักกับสาวตาบอดในคุกเมื่อฝ่ายที่ว่ามานี้รู้ข่าวเข้าจึงนำเซนวาเลนไทน์ไปประหารวันที่ 14 กุมภาพันธ์ วันนี้จึงเป็นวันวาเลนไทน์นั่นเอง 
ความจริงแล้วสิ่งที่นักบุญวาเลนไทน์ได้เสียสละนั้นถือเป็นอีกตัวอย่างที่สำคัญของความรักที่คำนึงถึงหลักในการอยู่ร่วมกัน เมื่อเป็นเช่นนั้นเราจึงสมควรทำบุญในวันวาเลนไทน์เพื่อต่อชะตาความรักของเราเอาไว้ ไม่ใช่หลงในมายาที่ไม่เข้าใจถึงแก่นแท้ของวันวาเลนไทน์ที่มีความสำคัญในเชิงศาสนา และความสัมพันธ์กันในเชิงมนุษยชาติอีกด้วย
การทำบุญให้จิดใจพบกับความสงบนั้นเป็นสิ่งที่สามารถทำได้ และเชื่อมั่นได้ว่า ไม่ว่าวันวาเลนไทน์จะผ่านไป แล้ววันมาฆบูชาจะย้อนเข้ามาก็ตาม ก็สามารถทำให้ความรักนั้นอยู่บนพื้นฐานของความเข้าใจกันได้อย่างแน่นอน วันมาฆบูชา วันนี้ถือเป็นวันที่ทำให้ความรักต่อมวลมนุษยชาติสำเร็จ เป็นที่แน่ชัดในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา โดยถือวันนี้เป็นวัน”จาตุรงคสันนิบาต” ซึ่งเกิดขึ้น ณ บริเวณเวฬุวันมหาวิหาร หลังจากที่พระพุทธเจ้าได้ตรัสรู้แล้วเป็นเวลา 9 เดือน
วันแห่งความรักนี้ ยังเป็นว่าที่พระพุทธเจ้าได้ทรงแสดง “โอวาทปาฎิโมกข์” ซึ่งถือได้ว่า เป็นหลักคำสอนที่เป็นแก่แท้ของพระพุทธศาสนา นั้นก็คือ ความอดทน ฝึกตน เพื่อบรรลุธรรม “ขนฺติ ปรมํ ตโป ตีติกฺขา” ซึ่งมีความหมายในการแสวงหาทางแห่งความอดทน ฝึกตนเพื่อบรรลุธรรม ด้วยการขจัดความชั่วทั้งทางกาย วาจา และใจให้หมดสิ้นไป ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องอาศัยความเพียรอย่างสูง ตลอดจน อดทนต่อสิ่งยั่วเย้า เพื่อทำความดีงามที่เกิดขึ้นทั้งทางกาย วาจา และใจ โดยถือกันว่านี้คือเจตนาแห่งความเพียร อดทนต่อการชำระล้างจิตใจ เปรียบเสมือนการอาบน้ำครั้งแรกหลังจากที่ร่างกายได้แปดเปื้อนจากมลทิน และสิ่งปฏิกูล จิตใจก็เช่นเดียวกัน ความหนาวเหน็บ ความกลัวต่อการชำระล้างจิตใจต้องอาศัยความอดทนต่อสิ่งที่เต็มไปด้วความกลัวเหล่านั้น เพื่อใจจิตใจสะอาด ผ่องใส สงบ
การทำบุญก็คือการฝึกจิต เพื่อรองรับการปฏิบัติตามสภาวะอันแท้จริงทางสังคมที่จะมีทั้งสิ่งที่ดีและไม่ดีมากระทบต่อสภาวะจิต เป็นปกติที่คนเราจะคล้อยตามอย่างรวดเร็วหรือเชื่องช้า เป็นไปตามสภาวะแห่งทุกข์ที่บังตามากน้อยเพียงใด ยิ่งเข้าใกล้สัจจะธรรมมากเพียงใดความเสียสละก็จะเกิดขึ้นภายในจิตใจและแสดงออกมาด้วยการกระทำทางกาย และวาจาในที่สุด
ทำบุญ แล้วท่านจะสบายใจขึ้น กับวันแห่งความรัก ที่กำหนดขึ้นพร้อมกันในเดือนเดียวกัน แต่ต่างกันที่วันที่ ซึ่งนั้นอยู่ที่เราจะรักกันแบบใดเท่านั้นเอง…
